| Pierwsza pisemna wzmianka o Dębnie pochodzi
z roku 1261 r. W miejscu gdzie obecnie znajduje się miasto Dębno
istniała stara osada słowiańska Dąb. Pierwsze wzmianki źródłowe
wymieniają nazwy: Damme (1261r.), Dame (1337r.) - od Dębu - stanowiące
pierwotną formę późniejszej niemieckiej nazwy Dębna - Neudamm. Przypuszczalnie
już w 1232 roku Dębno znajduje się we władaniu zakonu templariuszy
jako nadanie księcia pomorskiego Barnima. Od 1337 roku wieś znajduje
się w posiadaniu Zakonu Joanitów i należy do komturni w Chwarszczanach.
Dębno w 1540r. przechodzi w ręce elektorów brandenburskich. Staje
się wówczas Dębno ośrodkiem nowej domeny elektorskiej. Momentem
przełomowym w historii miasta jest okres panowania margrabiego Jana.
Dębno wówczas jest prywatną własnością jego żony Katarzyny Brunszwickiej.
Rozpoczyna się okres rozkwitu. Do miasta przybywają rzemieślnicy
z Holandii i południa Niemiec, a Dębno otrzymuje w 1562 roku prawa
miejskie. W roku 1716 w Dębnie wybucha pożar, który niszczy miasto.
Istniejąca od XVI wieku wytwórczość sukiennicza znacznie rozwija
się za panowania Fryderyka II. Pod koniec XVIII w. powstaje tu także
przemysł kaflarski. Faktyczny rozkwit miasta przypada na wiek XIX,
a związany on był z rozwojem przemysłu w Dębnie. Bazą dla rozwoju
był przemysł włókienniczy rozwinięty już podczas wojen napoleońskich,
pobudzony poprzez zamówienia wojskowe. W 1845r. zainstalowano w
Dębnie pierwszą maszyną parową na terenie powiatu. W końcu XIX wieku
w mieście istniało 9 fabryk produkujących sukno. W Dębnie organizują
się także targi sukiennicze. Druga ważna dziedzina produkcji to
przemysł kapeluszniczy. Pierwsza fabryka kapeluszy powstaje w roku
1880. Kolejną dziedziną w Dębnie jest drukarstwo. W wydawnictwie
J. Neumana publikuje się pozycje o charakterze lokalnym jak i ogólnoniemieckim.
Równie ważne są fabryki, w których produkowano olej jadalny i smary.
Poziom rozwoju przemysłu porównywalny jest wówczas jedynie z terenami
zachodnich Niemiec: Zagłębiem Ruhry, Westfalii.
Zauważyć należy fakt , iż miasto przez długi czas nie posiada
połączeń komunikacyjnych. Szosę do Kostrzyna i Myśliborza wybudowano
w 1853 r., a linię kolejową w 1872r. Wraz z rozwojem przemysłu
nastąpił także rozkwit budownictwa: szpital w 1853r.,sąd w 1899r.W
XX w. Dębno nadal zachowuje dominującą pozycję w produkcji przemysłowej
regionu. Na pierwsze miejsce wysuwają się fabryki sukna, dalej
przemysł kapeluszniczy i drukarski. Nadal trwa rozwój budownictwa
komunalnego. Wybudowano w 1908r. nowy gmach szpitala, w 1923r.
elektrownię, nadal brukowano ulice. Miasto rozwija się bardzo
dobrze. Liczba ludności w 1826r. osiąga 2178 osób, w 1890r. osiaga
1079, w 1910r. aż 7822.
Po pierwszej wojnie światowej Dębno zajmuje 17 miejsce wśród
232 miejscowości produkujących sukno.
W dniu 08.12.1945r powstały w mieście władze powiatu chojeńskiego
i Dębno staje się centrum powiatowym, którym jest do 1975r. Ludność
miasta w roku 1948 nie przekracza 4 tys., w 1950r.- 6 tys., w
1957r.- 7 tys., w 1960r.-9 tys., w 1966 r.- 10 tys. w 1985r. liczba
wyniosła 13 tys., w 1997r - 14,5 tys. Po II wojnie światowej miasto
przeżywa okres silnego rozwoju gospodarczego, rozwija się przemysł
spożywczy oparty na lokalnym rolnictwie, przemysł metalowy i obuwniczy.
Obecnie miasto zmieniło swoje oblicze. Przedstawia duże możliwości
współpracy na wielu płaszczyznach, daje możliwości rozwoju i dba
o czystość i porządek. Dotychczasowe walory gminy doceniło wiele
firm angażując swój kapitał i prowadząc działalność na tym terenie.
|
